کی قراره به خودت بیای؟؟؟؟؟؟؟؟

تا حالا چند بار توبه کردی؟؟؟

ده بار، صد بار، بیش تر؟؟؟؟
این چه جور توبه و عهدیه که بعد از چند هفته با دیدن یه صحنه تحریک کننده با بها دادن به یه فکر مزاحم می شکنه؟؟؟
مطمئنی تا حالا توبه کردی؟؟؟؟؟
یکی دو روز که از ترکت می گذره خیلی خوشحالی انگیزه پیدا می کنی و شروع می کنی به شمردن روزای پاکیت غافل از اینکه به جاهای سخت و طاقت فرسا ی ترک هم می رسی  لحظاتی که باید رو خواسته ی حیوانی وجودت پا بذاری و  به اون چیزی که برات ناخوشاینده تن بدی....
شاید بگی واسه منی که چندین ساله شب و روز دارم خودارضایی می کنم ترک کردن به این سادگی ها هم نیست...
کی گفته ترک خودارضایی ساده ست؟؟؟؟
منم می گم سخته...عوامل تحریک کننده زیادن...  توو محیط های عمومی مثه خیابون و دانشگاه هم اگه نگاهتو کنترل نکنی ممکنه یه فکر ناجور به ذهنت خطور کنه که نهایتا به خودارضایی منجر بشه....
ولی چاره چیه؟؟؟؟
با ادامه ی خودارضایی همه ی زندگیتو نابود کنی فقط به این خاطر که ترک سخته؟؟؟به این خاطر که عوامل تحریک کننده زیادن؟؟؟
درک اینکه خودارضایی داره نابودت می کنه اونقدر ها هم سخت نیست...
کافیه یه نگاه به حال و روز خودت بندازی و وضع الانتو با چند سال پیش مقایسه کنی...
 کافیه به کسایی فکر کنی که استعداد و تواناییشون از تو کم تر بود ولی الان به جایی رسیدن که از بالا دارن بهت نگاه می کنن...جایی که حق تو بود...
خدا به تو سلامتی داده هوش و آیکیو داده توانایی اینو بهت داده که تلاش کنی، درس بخونی، کار کنی و آیندتو بسازی...
این نعمت ها رو به همه نداده خیلی ها هستن که با تریزومی21 (مونگلیسم) به دنیا میان..هستن بچه هایی که در اوج معصومیت سرطان دارن...
روز قیامت باید جواب بدی که چرا این استعدادها و توانایی ها رو ضایع کردی؟؟ چرا قدر این نعمت ها رو ندونستی؟؟؟؟
برادر من ، خواهر من کی قراره به خودت بیای؟؟؟؟؟؟
ممکنه به جایی برسی که برای تغییر دیگه دیر شده باشه...
 همه ی جوونیت از بین رفته باشه  نه درسی، نه دانشگاهی، نه کاری...
تو بمونی و یه عمر حسرت و پشیمونی...هم به خاطر شکست هایی که به خاطر خودارضایی به خودت تحمیل کردی و هم به خاطر روسیاهی پیش نزدیکترین دوستت...
دوستی که جواب مهربونی ها و بخشش هاشو با دهن کجی دادی...دوستی که همیشه ازش طلبکار بودی...دوستی که به خاطرش حاضر نشدی روی تمنای خاکی وجودت پا بذاری...